Ik ben gelopen tot het eind, Finisterre. Er was geen stap meer te zetten naar het westen. Het is het meest westelijk stukje aarde van het vasteland van Europa. Vroeger dachten ze dat er achter de horizon van de zee niks meer was en de zon aan het eind van de dag in de zee verdween.
De vijf dagen van Santiago naar Finisterre waren als het slagroomtoefje op de 'cola coa'; ik had het niet willen missen! Het heeft een hoop fijne Camino-gevoelens opgeleverd. Het was zó mooi en wel even anders dan de laatste 100 km naar Santiago (die soms zo druk was dat het voelde alsof ik de vierdaagse liep). Op één dag ben ik geen één pelgrim tegen gekomen en daardoor zag ik onderweg konijntjes en eekhoorntjes. En toen ik op de op-1-na-laatste dag de zee in de verte zag, vielen er wel een paar traantjes uit mijn ogen. Mijn t-shirtje heb ik verbrand en mijn wandelstok, die ik al vanaf mijn derde loopdag had (toen ik nog maar 25 km had gelopen!), probeerde ik met al mijn kracht in de zee te gooien. Helaas helaas, mijn armspier is niet zo sterk: de stok belandde een paar meter onder mij op het randje van een rotssteen. In ieder geval was ik vanaf dat moment geen pelgrim meer.
De volgende dag ging ik met de bus terug gegaan naar Santiago. Daar had ik nog 2,5 dag om de toerist uit te hangen, voordat ik naar Nederland terug zou vliegen. Ik had dit bericht heel graag in Santiago willen schrijven, maar het internet in de herberg was toen officiëel kapot. Nu schrijf ik dit in mijn mooie kamertje in Amsterdam. Gisteren is de terugreis helemaal goed gegaan. Het ging wel te snel: binnen een paar uur was ik in een andere wereld. De wereld van treinomleidingen, kerstversieringen en wietlucht. Maar Nederland is ook mooi. Het is fijn om zoveel water te zien (vanuit het vliegtuig en vanuit mijn kamer) en de zon schijnt nu heel mooi op de gele bladeren aan de bomen.
Mijn reis is ten eind gekomen, net zoals mijn laatste bericht. De komende week zal ik nog foto's van de zevende en achtste week op deze site zetten. Iedereen heel erg bedankt voor het volgen van mijn reis en alle leuke reacties. Hopelijk zie ik jullie snel!
Liefs van Melissa
Tot snel! We zijn erg benieuwd naar al je foto's en verhalen.
Liefs, Alex en Deborah